Παιδιά που έχουν την ευκαιρία να λερώσουν τα χέρια τους, να φτιάξουν κάτι, να το χαλάσουν και να προσπαθήσουν ξανά. Να φυτέψουν, να μαγειρέψουν, να ράψουν ένα κουμπί, να επισκευάσουν το ποδήλατό τους. Να περπατήσουν στη φύση, να στήσουν μια σκηνή και να μάθουν από πού έρχεται το φαγητό στο τραπέζι μας.
Αυτές οι στιγμές έχουν αξία ακόμη κι όταν το αποτέλεσμα είναι στραβό, χυμένο ή μισοτελειωμένο. Γιατί κάπου ανάμεσα στο «δείξε μου πώς» και στο «το κατάφερα!» το παιδί ανακαλύπτει τι μπορεί να κάνει.
Η συμμετοχή ξεκινά από μικρά πράγματα, ανάλογα με την ηλικία και τις δυνατότητες κάθε παιδιού. Με έναν μεγάλο δίπλα του να εξηγεί, να καθοδηγεί και να του αφήνει χρόνο. Χωρίς πίεση να τα κάνει όλα τέλεια, χωρίς να του παίρνουμε τη δουλειά από τα χέρια επειδή βιαζόμαστε.
Κι αν δεν έχουμε χωριό ή μπαξέ; Έχουμε μια γλάστρα, ένα γεύμα να ετοιμάσουμε μαζί, ένα ρούχο να επιδιορθώσουμε. Η καθημερινότητα είναι γεμάτη ευκαιρίες να νιώσουν τα παιδιά ότι συμμετέχουν και ότι η συνεισφορά τους μετράει.
💬 Ποιο πρακτικό πράγμα έμαθες μικρός και σε εξυπηρετεί ακόμη; Και τι θα ήθελες να μάθεις στο παιδί σου;
Στείλε το σε εκείνον που θα του δείξει το επόμενο «πώς». Ακολούθησε τη BANANAiA MEDIA για περισσότερα με τη μαμά Μυρτώ.
Οι σκηνές αποτελούν αναπαραστάσεις με τεχνητή νοημοσύνη.
#παιδιά #γονείς #γονεϊκότητα #αυτονομία #δεξιότητεςζωής #βιωματικήμάθηση #παιδιάστηφύση #μαμάΜυρτώ #BANANAiAMEDIA